Standardy ochrony małoletnich – Przedszkole i Żłobek Nibylandia

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH
W PRZEDSZKOLU I ŻŁOBKU NIBYLANDIA

§ 1

Standardy Ochrony Małoletnich, zwane dalej „Standardami”, obowiązują w Przedszkolu i Żłobku Nibylandia w Trąbkach 430, 32-020 Wieliczka, zwanych dalej „Placówką”.
Ilekroć w Standardach jest mowa o:
a) dziecku lub małoletnim – należy przez to rozumieć osobę poniżej 18. roku życia przebywającą w Placówce lub uczestniczącą w organizowanych przez nią zajęciach;
b) personelu lub pracowniku – należy przez to rozumieć osoby zatrudnione w Placówce, niezależnie od podstawy zatrudnienia, oraz współpracowników, praktykantów, stażystów i wolontariuszy wykonujących w niej zadania;
c) rodzicu/opiekunie – należy przez to rozumieć rodzica, opiekuna prawnego lub inną osobę uprawnioną do reprezentowania dziecka, odpowiednio do zakresu jej uprawnień;
d) dyrektorze – należy przez to rozumieć dyrektora Placówki;
e) krzywdzeniu – należy przez to rozumieć działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobro dziecka, w szczególności przemoc fizyczną, psychiczną, seksualną oraz zaniedbywanie jego potrzeb.

§ 2

Standardy służą zapewnieniu dzieciom bezpieczeństwa, zapobieganiu krzywdzeniu oraz określają sposób reagowania na jego podejrzenie lub ujawnienie.
Standardy obowiązują cały personel, odpowiednio do wykonywanych zadań, podczas pobytu dzieci w Placówce i zajęć przez nią organizowanych.
Personel kieruje się dobrem dziecka, szanuje jego godność i prawa oraz uwzględnia jego wiek, rozwój, możliwości komunikacyjne, niepełnosprawność i szczególne potrzeby.
Standardy określają zasady dotyczące przygotowania personelu, dokumentowania interwencji oraz oceny Standardów. Załączniki nr 1–3 stanowią integralną część Standardów.

§ 3

Przed zatrudnieniem lub dopuszczeniem osoby do wykonywania zadań dyrektor sprawdza jej tożsamość, kwalifikacje wymagane na danym stanowisku oraz spełnienie warunków wykonywania powierzanych obowiązków.
W ramach sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1, przed nawiązaniem stosunku pracy lub dopuszczeniem do innej działalności objętej art. 21 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, w szczególności związanej z edukacją, wychowaniem lub opieką nad dziećmi, dyrektor:
a) uzyskuje informację, czy dane weryfikowanej osoby są zamieszczone w którejkolwiek z dwóch właściwych baz Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym: Rejestrze z dostępem ograniczonym lub Rejestrze osób, wobec których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie;
b) uzyskuje od weryfikowanej osoby informacje i oświadczenia wskazane w ust. 3–7.
Weryfikowana osoba przedkłada informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdziałach XIX i XXV Kodeksu karnego, art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a także odpowiadających im czynów zabronionych określonych w prawie obcym.
Osoba posiadająca obywatelstwo innego państwa niż Polska przedkłada również informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa, uzyskaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi.
Każda weryfikowana osoba, również posiadająca obywatelstwo polskie:
a) składa oświadczenie wskazujące państwa, w których zamieszkiwała w ciągu ostatnich 20 lat, inne niż Polska i państwo obywatelstwa, albo oświadczenie, że nie zamieszkiwała w takich państwach;
b) przedkłada informacje z rejestrów karnych wskazanych państw, uzyskane do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi.
Jeżeli państwo wskazane w ust. 4 lub 5 nie wydaje informacji przeznaczonych do działalności związanej z kontaktami z dziećmi, osoba przedkłada zwykłą informację z jego rejestru karnego. Dopiero gdy prawo tego państwa nie przewiduje sporządzenia takiej informacji albo nie prowadzi się w nim rejestru karnego, osoba składa oświadczenie dotyczące tego państwa, zgodne z art. 21 ust. 7 ustawy wskazanej w ust. 2, obejmujące:
a) informację o braku możliwości uzyskania dokumentu z przyczyn wskazanych w tym przepisie;
b) potwierdzenie, że nie została prawomocnie skazana w tym państwie za czyny odpowiadające przestępstwom wskazanym w ust. 3;
c) potwierdzenie, że nie wydano wobec niej innego orzeczenia stwierdzającego dopuszczenie się takich czynów;
d) potwierdzenie, że nie ma wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy obowiązku stosowania się do zakazu zajmowania stanowisk, wykonywania zawodów lub działalności związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu, realizacją innych zainteresowań przez małoletnich lub opieką nad nimi.
Oświadczenia wskazane w ust. 5 lit. a oraz ust. 6 opatruje się datą, podpisem i klauzulą: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”.
Oświadczenie o niekaralności nie zastępuje wymaganej informacji z polskiego Krajowego Rejestru Karnego. Oczekiwanie na dokument, jego koszt lub trudności organizacyjne nie stanowią podstawy do zastąpienia go oświadczeniem.
Przy zatrudnianiu nauczyciela dyrektor dodatkowo sprawdza warunki zatrudnienia wynikające z Karty Nauczyciela, w tym wymagania dotyczące niekaralności, toczących się postępowań i odpowiedzialności dyscyplinarnej. Uzyskuje wymagane informacje z Krajowego Rejestru Karnego oraz Centralnego Rejestru Orzeczeń Dyscyplinarnych, z uwzględnieniem przepisów mających zastosowanie do przedszkoli niepublicznych.
W odniesieniu do osób pracujących lub świadczących usługi w żłobku stosuje się również art. 15 ust. 4–5 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3. Osoby te nie mogą figurować w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym ani być skazane prawomocnym wyrokiem za inne przestępstwo umyślne. Przed rozpoczęciem pracy lub świadczenia usług przedkładają zaświadczenie o niekaralności wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed ich rozpoczęciem. W przypadku stanowisk objętych art. 18 tej ustawy sprawdza się również warunki określone w tym przepisie.
Jeden dokument z Krajowego Rejestru Karnego może służyć wykonaniu kilku obowiązków weryfikacyjnych, jeżeli obejmuje cały wymagany zakres i spełnia właściwe wymagania dotyczące daty wydania.
Informacje uzyskane z rejestrów wskazanych w ust. 2 utrwala się w postaci wydruków. Wydruki, przedłożone informacje i oświadczenia przechowuje się w aktach osobowych albo dokumentacji osoby dopuszczonej do działalności, z ograniczeniem dostępu do osób upoważnionych.
Osoby podlegającej weryfikacji nie dopuszcza się do wykonywania objętych nią zadań przed zakończeniem wymaganych sprawdzeń i uzyskaniem dokumentów potwierdzających spełnienie warunków prawnych.

§ 4

Personel traktuje dzieci z szacunkiem i cierpliwością. Słucha ich, wyjaśnia podejmowane działania w zrozumiały sposób i pomaga im wyrażać potrzeby oraz emocje.
Niedopuszczalne jest:
a) stosowanie przemocy fizycznej lub psychicznej;
b) poniżanie, zawstydzanie, wyśmiewanie, obrażanie, zastraszanie i grożenie;
c) krzyczenie na dziecko, z wyjątkiem ostrzeżenia koniecznego dla ochrony bezpieczeństwa;
d) karanie przez pozbawianie jedzenia, picia, odpoczynku, możliwości skorzystania z toalety lub potrzebnej pomocy;
e) zmuszanie do jedzenia lub snu;
f) używanie wobec dzieci wulgarnych, seksualnych lub dyskryminujących wypowiedzi;
g) nawiązywanie z dzieckiem relacji o charakterze seksualnym lub romantycznym, kierowanie do niego propozycji o takim charakterze i udostępnianie treści seksualnych;
h) podawanie dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych lub innych substancji psychoaktywnych oraz używanie ich podczas sprawowania opieki.
Personel traktuje dzieci sprawiedliwie, uwzględniając ich indywidualne potrzeby. Nie faworyzuje dzieci ani nie uzależnia uwagi lub pomocy od prezentów, zachowania rodziców czy osobistych sympatii.
Nie wolno przyjmować od dzieci lub ich rodziców/opiekunów pieniędzy ani korzyści prowadzących do zależności lub nierównego traktowania. Dopuszczalne są zwyczajowe, drobne podziękowania, takie jak kwiaty lub wykonana przez dziecko laurka.
Rozmowy indywidualne z dzieckiem prowadzi się w warunkach zapewniających bezpieczeństwo i potrzebną prywatność. Nie organizuje się spotkań w tajemnicy przed personelem ani poza ustalonym sposobem sprawowania opieki.
Personel nie obiecuje dziecku zachowania w tajemnicy informacji o zagrożeniu jego bezpieczeństwa. Wyjaśnia, że w takiej sytuacji trzeba zwrócić się o pomoc do odpowiednich osób.
Kontakty służbowe z rodzicami/opiekunami prowadzi się przez kanały komunikacji stosowane w Placówce. Personel nie nawiązuje z dziećmi prywatnej korespondencji, kontaktów przez osobiste profile społecznościowe ani prywatnych spotkań wynikających z pełnionej funkcji.
Zasady z ust. 7 nie wyłączają zwykłych relacji rodzinnych lub wcześniej istniejących relacji osobistych. Nie mogą one jednak prowadzić do naruszenia poufności, bezpieczeństwa dziecka ani wykorzystywania pozycji pracownika Placówki.
Zauważone naruszenia granic lub inne zachowania wskazujące na krzywdzenie zgłasza się zgodnie z § 9.

§ 5

Kontakt fizyczny z dzieckiem jest dopuszczalny, gdy odpowiada jego potrzebom opiekuńczym, rozwojowym lub potrzebie bezpieczeństwa. Personel uwzględnia reakcje dziecka, jego wiek, możliwości komunikacyjne i sytuację.
Przytulenie, wzięcie na ręce lub inna forma pocieszenia nie mogą być narzucane. Niedopuszczalny jest dotyk seksualny, naruszający intymność bez uzasadnienia opiekuńczego, sprawiający ból lub służący zaspokajaniu potrzeb dorosłego.
Podczas przewijania, pomocy w toalecie, myciu, ubieraniu i innych czynności opiekuńczych pracownik:
a) wyjaśnia dziecku, co będzie robił, odpowiednio do jego możliwości rozumienia;
b) ogranicza kontakt fizyczny i odsłanianie ciała do zakresu potrzebnego do wykonania czynności;
c) zapewnia dziecku intymność i chroni je przed oglądaniem przez osoby postronne;
d) wspiera samodzielność i nie zawstydza dziecka;
e) korzysta z pomocy innego pracownika, jeżeli wymagają tego potrzeby dziecka lub bezpieczeństwo.
Czynności opiekuńcze wykonuje przygotowany do nich personel. Nie wymagają one każdorazowo obecności dwóch pracowników.
Nie stosuje się siły jako kary ani sposobu wymuszania posłuszeństwa. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia pracownik podejmuje niezbędne i proporcjonalne działania ochronne, w granicach prawa, ograniczając ingerencję do koniecznego zakresu i czasu.

§ 6

Personel uczy dzieci poszanowania granic innych osób, wyrażania sprzeciwu i zwracania się o pomoc, odpowiednio do ich wieku i możliwości.
W relacjach między dziećmi nie dopuszcza się zachowań krzywdzących, w szczególności bicia, kopania, gryzienia, popychania, wyzywania, poniżania, zastraszania i celowego wykluczania.
Pracownik przerywa zachowanie zagrażające bezpieczeństwu, udziela pomocy dzieciom uczestniczącym w zdarzeniu i spokojnie wyjaśnia granice. Uwzględnia etap rozwoju dzieci, przyczyny zachowania i ich potrzeby. Nie zawstydza dziecka ani nie przypisuje mu trwałych negatywnych cech.
Sytuacje wskazujące na krzywdzenie lub zagrożenie bezpieczeństwa zgłasza się i dokumentuje zgodnie z §§ 9–12. Pomoc obejmuje zarówno dziecko krzywdzone, jak i dziecko przejawiające zachowania krzywdzące.

§ 7

Dzieci nie korzystają w Placówce samodzielnie z internetu. Materiały elektroniczne mogą być prezentowane przez personel pod jego nadzorem, stosownie do wieku i potrzeb dzieci.
Przed udostępnieniem materiałów personel sprawdza ich treść. Zasada ta obejmuje również materiały drukowane, nagrania i inne przekazy. Dzieciom nie udostępnia się treści pornograficznych, nawołujących do przemocy, dyskryminujących ani innych treści szkodliwych lub nieodpowiednich do ich wieku.
W razie kontaktu dziecka ze szkodliwą treścią pracownik przerywa jej udostępnianie, zapewnia dziecku wsparcie i informuje dyrektora. Jeżeli sytuacja wskazuje na krzywdzenie lub zagrożenie dziecka, stosuje się §§ 9–12.
Dyrektor zapewnia zabezpieczenie dostępu do urządzeń i sieci Placówki oraz aktualizowanie używanego oprogramowania. Korzystanie przez personel z urządzeń prywatnych nie może utrudniać sprawowania opieki.

§ 8

Personel chroni prywatność, dane osobowe i wizerunek dzieci. Informacje o zdrowiu, sytuacji rodzinnej i innych sprawach osobistych udostępnia wyłącznie osobom uprawnionym, w niezbędnym zakresie.
Placówka nie zezwala przedstawicielom mediów na fotografowanie, filmowanie ani nagrywanie dzieci podczas pobytu w Placówce i zajęć przez nią organizowanych. Personel nie przekazuje mediom zdjęć, nagrań ani danych umożliwiających identyfikację dzieci lub kontakt z ich rodzicami/opiekunami.
Utrwalanie i publikowanie wizerunku dziecka przez Placówkę wymaga uprzedniej, dobrowolnej i świadomej zgody uprawnionego rodzica/opiekuna, udokumentowanej na piśmie. Zgoda określa cel i zakres wykorzystania wizerunku, a w przypadku publikacji również miejsca jego udostępnienia.
Zgoda na udział dziecka w zajęciach lub wydarzeniu nie jest zgodą na utrwalanie ani publikowanie jego wizerunku. Odmowa lub wycofanie zgody nie może ograniczać udziału dziecka w zajęciach. Rodzic/opiekun otrzymuje informację o sposobie wycofania zgody. Personel uwzględnia również sprzeciw dziecka wobec fotografowania lub nagrywania.
Personel nie utrwala wizerunku dzieci na własny użytek, nie przechowuje go na prywatnych kontach i nie publikuje na osobistych profilach. Materiały Placówki przechowuje się z ograniczonym dostępem, przez okres niezbędny do realizacji ustalonego celu.
Zdjęcia i nagrania nie mogą przedstawiać dziecka w sytuacjach intymnych, upokarzających, podczas czynności higienicznych ani w sposób naruszający jego godność. Nie dołącza się do nich zbędnych danych identyfikujących dziecko ani informacji o jego zdrowiu i sytuacji rodzinnej.
Zlecenie wykonania zdjęć lub nagrań fotografowi wymaga uzgodnienia zasad ochrony dzieci i danych, poinformowania rodziców/opiekunów oraz uzyskania zgód obejmujących to działanie. Fotograf nie pozostaje z dziećmi bez nadzoru personelu. Zlecenie nie obejmuje prawa do wykorzystywania materiałów przez fotografa do własnych celów.
Rodziców/opiekunów informuje się, że wykonywanie zdjęć na prywatny użytek nie uprawnia do publikowania wizerunku innych dzieci bez wymaganej zgody.

§ 9

Za przyjmowanie zgłoszeń, prowadzenie interwencji i organizowanie wsparcia dziecka odpowiada dyrektor. Podczas jego nieobecności zadania te wykonuje wskazany pracownik zastępujący.
Pracownik zastępujący przyjmuje również zgłoszenia dotyczące dyrektora i prowadzi w tych sprawach interwencję bez konieczności uzyskania jego zgody.
Osoby odpowiedzialne:
a) dyrektor;
b) pracownik pisemnie wyznaczony przez dyrektora do jego zastępowania, przyjmujący także zgłoszenia dotyczące dyrektora.
Imiona i nazwiska osób odpowiedzialnych określa odrębny, aktualizowany na bieżąco wykaz udostępniany personelowi oraz rodzicom. Zmiana danych zawartych w wykazie nie wymaga zmiany Standardów.
Zgłoszenie można przekazać osobiście, telefonicznie lub elektronicznie. Dziecko może zwrócić się do każdego pracownika. Pracownik przyjmujący zgłoszenie zapewnia potrzebną pomoc i niezwłocznie przekazuje informację osobie prowadzącej interwencję.
Pracownik, który podejrzewa krzywdzenie lub otrzymał o nim informację, niezwłocznie podejmuje działania służące bezpieczeństwu dziecka i zgłasza sprawę zgodnie z ust. 1–4. Nie czeka na uzyskanie pewności, że doszło do krzywdzenia.
W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia pracownik natychmiast wzywa pomoc pod numerem 112 i udziela niezbędnej pomocy w granicach swoich możliwości. Nie czeka na kontakt z dyrektorem ani sporządzenie dokumentacji.
Brak dostępności osób wskazanych w ust. 3 lub zgłoszenie dotyczące tych osób nie może opóźniać ochrony dziecka. W razie potrzeby pracownik bezpośrednio zawiadamia właściwe organy zgodnie z § 11.

§ 10

Osoba prowadząca interwencję ustala okoliczności niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa dziecku i podjęcia właściwych działań. Korzysta w razie potrzeby z pomocy wychowawcy, opiekuna żłobka lub specjalisty.
Rozmowę z dzieckiem prowadzi się spokojnie, bez sugerowania odpowiedzi, oceniania i naciskania na szczegóły. Nie organizuje się wielokrotnych rozmów służących sprawdzaniu jego relacji. Istotne wypowiedzi zapisuje się możliwie wiernie, oddzielając je od własnych ocen. Czynności Placówki nie zastępują postępowania właściwych organów.
Jeżeli podejrzenie dotyczy członka personelu, organizuje się opiekę tak, aby zabezpieczyć dziecko przed dalszym krzywdzeniem. W razie potrzeby osobę tę odsuwa się od bezpośredniego kontaktu z dziećmi, z zachowaniem właściwych przepisów. W przypadku nauczycieli stosuje się również obowiązki dotyczące zawiadomienia rzecznika dyscyplinarnego oraz zawieszenia w pełnieniu obowiązków, określone w art. 75 ust. 2a i art. 85t ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela.
Osoba prowadząca interwencję informuje rodziców/opiekunów o sytuacji dziecka i organizowanym wsparciu. Jeżeli podejrzenie dotyczy rodzica/opiekuna, sposób kontaktu i zakres informacji dobiera się tak, aby nie zwiększyć zagrożenia ani nie utrudnić działań właściwych organów.
Rozmowa z rodzicami/opiekunami ani ich zgoda nie są warunkiem podjęcia pilnych działań ochronnych, zawiadomienia właściwych organów lub wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”.
Po ujawnieniu krzywdzenia osoba prowadząca interwencję ustala plan wsparcia dziecka i zapisuje go w karcie interwencji. Plan określa:
a) działania zapewniające bezpieczeństwo;
b) pomoc udzielaną przez Placówkę;
c) potrzebę pomocy specjalistycznej lub współpracy z innymi instytucjami;
d) osoby odpowiedzialne;
e) terminy działań i sprawdzenia ich efektów.
Pomoc dostosowuje się do wieku, rozwoju, możliwości komunikacyjnych, niepełnosprawności i szczególnych potrzeb dziecka. Podjęte działania oraz plan wsparcia aktualizuje się odpowiednio do przebiegu sprawy.

§ 11

Osoba prowadząca interwencję niezwłocznie zawiadamia Policję lub prokuraturę w przypadku podejrzenia popełnienia na szkodę dziecka przestępstwa ściganego z urzędu. Zawiadamia również właściwy sąd opiekuńczy, jeżeli ujawnione okoliczności uzasadniają jego ingerencję w sytuację dziecka.
W przypadku podejrzenia przemocy domowej osoba prowadząca interwencję niezwłocznie przekazuje informację osobie lub właściwemu podmiotowi uprawnionemu do wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”.
Jeżeli nie można niezwłocznie zapewnić udziału osoby uprawnionej, osoba prowadząca interwencję zawiadamia Policję lub właściwy ośrodek pomocy społecznej. Nie wstrzymuje to innych działań potrzebnych do ochrony dziecka.
Procedurę „Niebieskie Karty” prowadzi się zgodnie z obowiązującymi przepisami i przy użyciu urzędowych formularzy. Osoba wszczynająca procedurę przekazuje formularz „Niebieska Karta – A” do właściwego zespołu interdyscyplinarnego niezwłocznie, nie później niż w ciągu 5 dni roboczych od wszczęcia procedury, i zachowuje jego kopię.
Wewnętrzny podział zadań nie zwalnia pracownika z osobistych obowiązków zawiadomienia organów lub wszczęcia procedury wynikających z przepisów prawa. Ich wykonanie nie wymaga zgody dyrektora.

§ 12

Zgłoszenie i przebieg interwencji dokumentuje się w jednej karcie danej sprawy, według załącznika nr 1. Kartę uzupełnia się na bieżąco o ustalenia, działania, kontakty z rodzicami/opiekunami, plan wsparcia i efekty pomocy.
Do karty dołącza się dokumenty związane ze sprawą, w szczególności kopie zawiadomień, korespondencji i wymaganych formularzy. Karta nie zastępuje dokumentów wymaganych w postępowaniach prowadzonych przez właściwe organy.
Za zabezpieczenie dokumentacji odpowiada osoba prowadząca interwencję. Dokumenty przechowuje się w zamkniętej szafie albo w plikach z kontrolą dostępu. Dostęp uzyskują wyłącznie osoby upoważnione, w zakresie niezbędnym do wykonania zadań. Osobie, której dotyczy zgłoszenie, nie udostępnia się dokumentacji wyłącznie z racji zajmowanego stanowiska.
Dokumentację przechowuje się przez okres niezbędny do prowadzenia sprawy i wykonania obowiązków prawnych, z uwzględnieniem zasad przechowywania dokumentacji i ochrony danych osobowych. Po ustaniu podstaw przechowywania dokumenty usuwa się w sposób zabezpieczający ich poufność.
Personel zachowuje w tajemnicy informacje o dziecku i interwencji, z wyjątkiem przekazywania ich osobom i instytucjom uprawnionym do ich otrzymania.

§ 13

Dyrektor odpowiada za nadzorowanie stosowania Standardów, przygotowanie personelu oraz ocenę i aktualizację dokumentu.
Dyrektor zna aktualne zasady ochrony małoletnich, potrafi rozpoznawać sygnały krzywdzenia i stosować procedury interwencji. W razie potrzeby korzysta ze wsparcia specjalisty.
Przed rozpoczęciem pracy z dziećmi pracownik zapoznaje się ze Standardami i uczestniczy w ich omówieniu. Przygotowanie obejmuje rozpoznawanie sygnałów krzywdzenia, bezpieczne relacje z dziećmi, zgłaszanie podejrzeń, interwencję, dokumentowanie i obowiązki wynikające z przepisów prawa. Uwzględnia zadania danej osoby i potrzeby dzieci pozostających pod jej opieką.
Zapoznanie się ze Standardami i udział w omówieniu potwierdza się podpisem według załącznika nr 2. Po zmianie zasad lub ujawnieniu potrzeby uzupełnienia wiedzy dyrektor organizuje odpowiednie omówienie i dokumentuje udział pracowników w ten sam sposób.
Personel i rodzice/opiekunowie mogą na bieżąco zgłaszać dyrektorowi uwagi dotyczące Standardów. Zgłoszenia wskazujące na krzywdzenie rozpatruje się zgodnie z §§ 9–12.
Dyrektor ocenia Standardy co najmniej raz na dwa lata. Sprawdza ich zgodność z przepisami, dostosowanie do potrzeb dzieci i funkcjonowania Placówki oraz wnioski wynikające ze zgłoszeń i interwencji. Wcześniejszą ocenę przeprowadza, gdy zmiana prawa lub ujawniony problem wskazują na potrzebę aktualizacji.
Wnioski z oceny zapisuje się w notatce zawierającej datę, ustalenia, potrzebne zmiany albo uzasadniony wniosek o pozostawieniu Standardów bez zmian oraz podpis dyrektora. Niezbędne zmiany wprowadza się bez zbędnej zwłoki.

§ 14

Niniejsza wersja Standardów obowiązuje od dnia 17.08.2026 i zastępuje dotychczasową wersję.
Standardy w wersji pełnej oraz skróconej, przeznaczonej dla dzieci, udostępnia się na stronie internetowej Placówki oraz wywiesza w widocznym miejscu w jej lokalu. Wersję pełną przekazuje się elektronicznie rodzicom/opiekunom nowo przyjmowanych dzieci.
Wersję skróconą stanowi załącznik nr 3. Nauczyciele i opiekunowie żłobka wyjaśniają dzieciom zasady bezpieczeństwa i możliwość uzyskania pomocy w sposób dostosowany do ich wieku, rozwoju i możliwości komunikacyjnych.
Dyrektor zapewnia rodzicom/opiekunom dostęp do materiałów edukacyjnych dotyczących wychowania bez przemocy oraz ochrony dzieci przed przemocą i wykorzystywaniem. Materiały udostępnia się elektronicznie lub w Placówce. W razie potrzeby personel pomaga rodzicom/opiekunom uzyskać informacje o odpowiednim wsparciu specjalistycznym.